• 2014_04_05_aris_spiliotopoulos_syntagma_dilosi_taxi

    Αρης Σπηλιωτόπουλος: Στην κρίσιμη διαπραγμάτευση για τη χώρα με αρραγές μέτωπο

    Ο Αρης Σπηλιωτόπουλος σε συνέντευξη του στον Alpha 9.89: «Οτιδήποτε πούμε αυτή τη στιγμή θα ήταν πρόωρο. Αφενός γιατί αυτή τη στιγμή  η κυβέρνηση πρέπει να απολαύσει την περίοδο χάριτος που της αναλογεί και δευτερευόντως γιατί είμαστε σε μια κρίσιμη φάση που η διαπραγμάτευση έχει ξεκινήσει και οφείλουμε αν μη τι άλλο στο εσωτερικό μέτωπο να είμαστε όσο το δυνατόν σε μια συνένωση δυνάμεων και προσπαθειών».

    Πρέπει δηλαδή το εθνικό μας  μέτωπο να είναι αρραγές.

    Όλα θα κριθούν από το τελικό αποτέλεσμα. Εγώ θέλω να πιστεύω ότι η διαπραγμάτευση θα πετύχει και θα κρατήσουμε όσο το δυνατόν τη θέση της Ελλάδος εκεί που της ταιριάζει. Αυτή είναι η ευχή, γι’ αυτό εργαζόμαστε και γι’ αυτό πρέπει αυτή τη στιγμή να επιδείξουμε στο εσωτερικό της χώρας τη μέγιστη δυνατή ομοψυχία γιατί αυτό είναι που δίνει την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διαπραγματευτική ικανότητα στην κυβέρνηση. Οι εκλογές τελείωσαν δεν προσφέρεται αυτή τη στιγμή η περίοδος ούτε για αντιπολιτευτικές κόντρες, ούτε για κριτική χωρίς λόγο. Απλώς πρέπει να είμαστε πάρα πολύ επιφυλακτικοί, συνετοί, ψύχραιμοι αλλά και την ίδια χρονική στιγμή έτοιμοι να ενώσουμε τις δυνάμεις μας στην προσπάθεια που γίνεται.

    Είναι πάρα πολύ νωρίς για να κρίνουμε, εγώ περιορίζομαι να πω το εξής οτιδήποτε θετικό πρέπει να το χειροκροτήσουμε και από την άλλη πλευρά αν είναι θετικό να δημιουργήσει και την ανάγκη μιας αυτοκριτικής, την οποία πρέπει να την κάνουμε θαρραλέα και γενναία. Αλλά ας περιμένουμε να δούμε που θα καταλήξουμε, ποιό είναι το σχέδιο της κυβέρνησης γιατί αυτή τη στιγμή δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ούτε το πλήρες σχέδιο, ούτε το αποτέλεσα της διαπραγμάτευσης, ούτε την αντίδραση των αγορών, ούτε το πώς θα «υποδεχθεί» το όποιο σχέδιο υπάρχει η ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα. Είναι πάρα πολύ νωρίς για όλα αυτά και σίγουρα είναι νωρίς να ασκήσουμε κριτική γιατί έχω δει στο εσωτερικό της χώρας μας κάποιοι ήδη, κυρίως από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ ή του πρώην ΠΑΣΟΚ, ασκούν κάποια κριτική. Θα έλεγα ότι και αυτό ακόμα είναι εξαιρετικά πρόωρο δεν προσφέρει τίποτα σε μια προσπάθεια και σε μια περίοδο που θα πρέπει να δείξουμε όσο το δυνατόν πιο ενωμένοι και να επιδείξουμε τη μέγιστη δυνατή ομοψυχία.

    Έχουμε μάθει την όποια κριτική να την προσωποποιούμε και πολλές φορές τα όσα συζητάμε πολιτικά δυστυχώς να τα αφήνουμε να μετακυλύονται στην παραπολιτική όταν ανοίγει η συζήτηση περί προσώπων. Δεν έχει να κάνει η όποια κριτική ασκείται ούτε με τα πρόσωπα, ούτε κυρίως με το πρόσωπο της ηγεσίας η κριτική που ασκείται είναι γύρω από πολιτικές. Η ΝΔ το τελευταίο διάστημα, ειδικά από τις Ευρωεκλογές και μετά, έχασε τον βηματισμό της. Η ΝΔ αυτή τη στιγμή θα έπρεπε να έχει ως κεντρικό οδηγό την ιδρυτική διακήρυξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή της Χαλκιδικής, το φιλελεύθερο προσανατολισμό που της επέδωσε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και την διείσδυση στον μεσαίο χώρο του Κώστα Καραμανλή. Αυτός θα έπρεπε να είναι ένας οδηγός πολιτικής που επέτρεψε και επιτρέπει  στην παράταξη να διατηρεί τον πολυσυλλεκτικό της χαρακτήρα, το εύρος και το γεγονός ότι δίνει έμφαση στην κυβερνησιμότητα και όχι στο αν έχει ιδεολογική καθαρότητα με τον επίπεδο άξονα διάκρισης των κομμάτων του παρελθόντος. Κατά τη δική μου εκτίμηση είναι μια συζήτηση παρωχημένη. Δυστυχώς εμείς από τις Ευρωεκλογές και μετά αφήσαμε τον εαυτό μας να μπει στο περιθώριο αυτής της παλιάς ιδεολογικοπολιτικής κουβέντας, κάναμε μια στροφή λαϊκοδεξιά και σε επίπεδο προσώπων, από τον ανασχηματισμό και μετά, και σε επίπεδο πολιτικών. Δώσαμε έναν αγώνα  για να πείσουμε ότι είμαστε δεξιοί και με αυτόν τον τρόπο αφήσαμε ακάλυπτο τον μεσαίο χώρο ,εγκαταλείψαμε  το κεντρώο χαρακτηριστικό γνώρισμα που θα έπρεπε να έχει ο φιλελεύθερος προσανατολισμός μας και δυστυχώς νοθεύσαμε κατά πολύ και το ιδεολογικό και το πολιτικό μας στίγμα αλλά και την ουσία της επικοινωνιακής πολιτικής. Και δεν αναφέρομαι μόνο στο φαίνεσθαι αναφέρομαι και στο είναι και στους χειρισμούς και στις πολιτικές επιλογές που ακλούθησαν. Όλα αυτά μας οδήγησαν σε  συρρίκνωση και σε μια ήττα, την οποία πρέπει να παραδεχθούμε ότι ήταν μεγάλη και δεν έχει να κάνει με το πρόσωπο της ηγεσίας έχει να κάνει με μια συζήτηση που πρέπει να ξεκινήσει για να επαναπροσδιορίσουμε τον ιδεολογικό-πολιτικό μας χαρακτήρα.

    Χρειάζεται κουβέντα με θάρρος και τόλμη και αυτήν την κουβέντα δεν πρέπει να τη αφήσουμε να κυλίσει σε παραπολιτικά χαρακτηριστικά. Και σε συνέδριο μπορεί να γίνει και στα όργανα του κόμματος μπορεί να γίνει. Σ’ ένα κόμμα δημοκρατικό πρώτα αναζητάς τις κατάλληλες πολιτικές και μετά μπαίνεις σε μια λογική ποια είναι τα πρόσωπα που μπορούν να υπηρετήσουν αυτές τις πολιτικές. Σαν δημοκρατικό κόμμα οι πολιτικές αποφάσεις λαμβάνονται δια της πλειοψηφίας, όποιος αρχηγός ακόμα και ο σημερινός μπορεί να υπηρετήσει αυτές τις πολιτικές, οι οποίες απορρέουν από μια δημοκρατική πλειοψηφία αυτός ο αρχηγός είναι καλοδεχούμενος και μπορεί να μείνει. Δεν τίθεται θέμα ηγεσίας, τίθεται θέμα πολιτικών. Και για να υπάρξουν αποφάσεις πολιτικές πρέπει να ανοίξουμε την κουβέντα, να δούμε τι μας έφταιξε, γιατί απομακρυνθήκαμε από τον κόσμο της παράταξης ,γιατί φτάσαμε σ’ αυτή τη συρρίκνωση την εκλογική, γιατί χάσαμε , γιατί όταν χάνεις με 9 μονάδες η ήττα είναι βαριά.

Comments are closed.